Ja, het is bijna zover, want dit weekend 29 november zal de presentatie van het nieuwe album van deze band gaan plaatsvinden, en TB-Bluesmanagement heeft het voorrecht om als eerste een indruk van de nieuwe schijf weer te mogen geven.
                             
Ik voel me erg trots dat ik dat dan mag doen, en kan U meteen melden dat we hier niet zomaar met a Average Bluesalbum van doen hebben, maar een die in de categorie “anders”mag worden benoemd.
Mariella Tirotto & the Blues Federation schotelen ons een album voor, welk bol staat van de tegenstellingen qua muziek en de beleving er van.
Uit alle vaatjes wordt wel even getapt: Slowblues, Jazzy stuff, Latin, Rock, en ga zo maar door, wat er natuurlijk wel voor zorgt dat we een heel avontuurlijk album tegemoet kunnen zien, en dat is ook zo.
Mariella bezit een stem-geluid wat je niet zomaar ergens onder kan scharen, of het moeten zeer oude Jazz-corifeen zijn als Eartha Kitt, Carmen Mc.Cray en ook Cassandra Wilson, maar ze heeft ook iets weg van de zangeres van de Nederlandse BluesTreat uit Utrecht.
Het is een geluid wat vele kanten herbergt, n.l. een laag donker geluid, met een prachtige vibratie erin, en een ander keer zingt ze met een rauwe stem, die dan vervolgens weer om draait in een liefkozend geluid, waar je de rillingen van over je huid krijgt.
Deze dame straalt bij een optreden, en ziet er prachtig uit(een half Italiaanse met donker haar, een appart gezicht en een Great Outfit en jawel gezegend met een prachtige strot dus.
Kijken we dan naar de invulling van de tracks, dan kan ik alleen maar zeggen dat de band heel goed werk heeft geleverd, en mensen als Heins Greten (bas), Michiel de Kok (bluesharp), John Kakiay(drums), Harald Koll(guitar and bas) en nog een aantal gasten werkelijk fonkelen op deze nieuwe schijf.
De variatie is erg hoog, het album opent met een stevige rock-achtige track “Playing the Game "vervolgens Jazzy Funk invloeden in track 2.
En dan het hoogtepunt van de schijf wat mij betreft; een fantastische slow-blues die even net anders is, dan de “gewone”ballades zoals we die kennen.
Een aantal prachtige accoorden reeksen volgen elkaar op, met erg mooie muzikale invullingen qua solo”s “Confused Woman”s Blues”.
Dan “Winters Blues”een opwekkend nummer wat een beetje latin-achtige invulling heeft, en lekker wegluistert.
Op dit album vinden wij twee nummers die niet door Mariella gepend zijn maar door grootheid ”Harry Muskee” dat levert iets heel moois op in de vorm van zeer fragiele bewerkingen van “Sometimes en Window of my Eyes”.
Klasse gewoon, en vooral die gelijktijdige solo van Bas en Harp in het laatst genoemde nummer. “High Fever”laat ons weer bij de les schuiven met een dampende “groove” erin. “bad Soul”is erg afwijkend, een beetje donker getint nummer met veel percussie erin en een wat griezelig aandoend geluid.
Trouwens als de hoes bekijkt van de CD, dan zou je als je Mariella bekijkt, en even wat kleine dingetjes weglaat, zij qua outfit zo uit de Ghotic-wereld zou kunnen komen , deze hoes is vooral erg mooi gemaakt, maar ik ga niet alles nu al verklappen.
Beter is om in grote getale naar de presentatie te komen dit weekend en je te verzekeren van deze nieuwe uitstekende schijf van deze Band, waar we hopelijk nog vaak verrassingen van mogen krijgen in de toekomst.
Ik sluit af met de woorden, dat dit album wederom Blues and Beyond aanduidt in alle vormen en dat is vooral helemaal mijn pakkie aan!
En voor de wat meer Jazzy luisteraars staat er nog een prachtige Bonus-Track op getiteld “After Hours”een BEAUTY.
Genieten met een hele grote GGGGGGGG!


Frank van Engelen ( Bluesiana Purmerend )