Recensie voor Bluesnews ( Duits Bluesmagazine) door Karl Leitner; vertaling

Mariëlla Tirotto
& the Blues Federation
Somewhere down the road
(Eigen beheer, 64:43)

Het debuutalbum van de Nederlandse zangeres Mariëlla Tirotto en haar band the Blues Federation is een werkelijk goed geslaagd project. Niet alleen beschikt de half-Italiaanse over een brutale, onbeschaamde rock- en bluesstem, nee, vooral in de langzame titels van het album voelt men ook duidelijk een andere kant van haar, de hierachter liggende intensiteit. En ze kan ook jazz zingen, wat ze in verschillende nummers op de Cd laat horen. Behalve een paar nummers van de pen van Harry Muskee (Cuby & the Blizzards) heeft ze van alle nummers van het album de teksten geschreven, zeer geëngageerde lyrics, waarbij het gaat om kritiek op het kapitalisme, de onverschilligheid van de westerse wereld tegenover de noden van minder fortuinlijken, dierenmishandeling en heimwee naar de onbezorgde kindertijd en, ter afwisseling, maar zeer sporadisch, om relatieperikelen. Ondanks het feit dat Mariëlla Tirotto onbetwist de blikvanger is, moet men echter zeker haar band niet vergeten, die haar in alle opzichten met groot vakmanschap ondersteunt. Funky blues met blazers, bluesrock, Latin, zwoele barjazz, straight Rhythm’n Blues – het is te horen dat deze formatie, die tekent voor de sound, bestaat uit ervaren muzikanten. Luisteraars met een beperkte stilistische tolerantie (ofwel puristen) zullen misschien moeite hebben met de veelzijdigheid van de 13 songs op dit album, en ja, niet ieder stuk zal ieders smaak zijn. Het valt echter niet te ontkennen dat het gaat om parels van nummers.
(lei)