Druk bezochte CD-presentatie van Mariëlla Tirotto
& The Blues Federation
Door: Babs van Geffen ( Bluesrockpagina)
Op zaterdag 29 november vond
in Café Royal te Mill de presentatie van het debuutalbum “Somewhere Down The
Road” van Mariëlla Tirotto & The Blues Federation plaats.
Bij binnenkomst was het al
gezellig druk en nadat we het gastenboek ondertekend hadden zagen we tot onze
vreugde al enkele leden (Sieta, Bert en Ton) van het bluesforum staan die deze
avond overigens ruim vertegenwoordigd waren. Ook stond er een feestelijk
drankje klaar.
Het was even na 22:00 uur
toen de “master of ceromies” van de avond Peter de Wit na een korte introductie
Erwin Nyhoff, voormalig zanger-gitarist en songschrijver van de band The
Prodigal Sons aankondigde. The Prodigal Sons maakten begin jaren negentig
furore in zowel binnen- als buitenland en had o.a. ook Gerrit Veldman van The
Veldman Brothers binnen de gelederen. Tegenwoordig doet Erwin het wat rustiger
aan en speelt hij solo op de akoestische gitaar. Dit gaat hem overigens heel
goed af. Een grote schare mensen had zich voor het podium verzamelt om te
genieten van zijn gitaarwerk en uitstekende zang. Naast eigen werk kwamen er
diverse klassiekers voorbij waaronder Pink Cadillac van Bruce Springsteen en Chuck
Berry’s Rock & Roll Music.
Na een korte pauze mocht
Peter de Wit dan de hoofdact van de avond aankondigen en konden Mariëlla,
Heins, Harald, Michel en John het podium, van het inmiddels tot aan de nok toe
gevulde Café Royal, betreden. Tijdens deze eerste set kwamen er heel wat
nederblues krakers voorbij waaronder Appleknockers Flophouse, Wang Dang Doodle,
Too Blind To See, Brother Booze en LB Boogie. Maar ook de Hendrix cover Little
Wing en het door Willie Dixon geschreven nummer I Just One To Make Love To You
stonden op de setlist en werden door de band uitstekend gespeeld. Het werd een
gevarieerde eerste set waarin ballads en ruigere uptempo nummers elkaar mooi
afwisselden.
Na een pauze werden eerst de
eerste drie exemplaren van de CD uitgereikt aan Michel Greten, broer van
bassist/toetsenist Heins Greten, Claudia Spruijt, steun en toeverlaat van de
band en Harry Dekkers, de voorzitter van de Stichting ezelsociëteit. Deze
stichting houdt zich bezig met de opvang van verwaarloosde en mishandelde ezels.
Mariëlla en haar mannen hebben naast dat ze goede muziek spelen ook het hart op
de juiste plaats zitten want een deel van de opbrengst van de CD zal naar deze
stichting gaan. Des te meer reden om de CD aan te schaffen!! Ook werden de
eerste tien bezoekers die het gastenboek hadden getekend verrast met een
gesigneerde CD.
Na dit officiële gedeelte
kwam het ultieme hoogtepunt van de avond aan bod want tijdens de tweede set
werden alle nummers van de nieuwe CD gespeeld. Er werd gestart met de
bonustrack After Hours. Daarna schakelt de band een versnelling hoger met het
eerste nummer van de CD Playing The Game. Vervolgens wordt de rest van de CD
gespeeld. Ook de vierkoppige blazerssectie ontbrak deze avond niet. Zij
speelden mee op o.a. Wintertime Blues. Ook organist Ruud van Eldik, die tijdens
de eerste set al zijn opwachting maakte, deed weer een nummer mee. Schitterend
was het nummer Confused Woman Blues, dat wat ons betreft voorgoed op de setlist
mag blijven staan. Dit nummer is Mariëlla op het lijf geschreven.
Het publiek reageerde zeer
enthousiast op de nieuwe nummers maar ook de oudere pareltjes Sometimes, Window
Of My Eyes en House On The Hill werden goed ontvangen. En dan de band zelf.
Mariëlla straalde als nooit tevoren en zong de sterren van de hemel. Nog maar
een week geleden was ze haar stem kwijt, veroorzaakt door een fikse
keelontsteking, maar daar was tijdens het optreden niets meer van te horen. Ook
Heins, Harald, Michel en John lieten zich van hun beste kant zien en bewezen
eens te meer een goed geoliede machine te zijn.
We kunnen niet anders stellen
dan dat de CD presentatie strak en perfekt georganiseerd was. Het was een
oergezellig feestje dat voor ons tot diep in de nacht heeft geduurd.