Mariëlla Tirotto & the Blues Federation, met als gezicht van de band de half-Italiaanse zangeres Mariëlla Tirotto, is een band met een internationaal karakter. De band heeft in het verleden naam gemaakt als Nederblues.nl en zijn inmiddels een begrip in het Nederlandse blues circuit geworden. Naast frontlady en zangeres Mariëlla Tirotto bestaat de band uit basgitarist / pianist Heins Greten, gitarist Harold Koll, bluesharpist, Michel de Kok en drummer John Kakiay. De band speelt een gevarieerd repertoire dat bestaat uit een mix van eigen werk en bewerkingen van bestaande songs. In oktober ‘08 is de band de Beaufort studio in Bovenkarspel ingedoken om hun debuut-CD getiteld, "Somewhere Down The Road"  op te nemen.

Eindelijk is het zover… Na veel bloed, zweet en tranen is het langverwachte debuut-album “Somewhere Down The Road” van Mariëlla Tirotto & The Blues Federation een feit. En hoe! Het resultaat was het wachten meer dan waard. Op de CD staan 13 tracks waarvan er 10 van de band zelf afkomstig zijn. Het bevat een variatie aan muzikale stijlen, waaronder blues/rock, latin en jazz. Op het album doet op een aantal nummers een blazersectie mee die bestaat uit Ton Peeters, Cor Jansen, Jan de Laat en Leo Leest. De CD begint lekker ruig met een bluesrock getint nummer “Playing The Game”. Op “You Don’t Care” daarintegen hoor je een vette blazerssectie, jazz met een hoog swinggehalte en stampende funk. Schitterend is “Confused Woman’s Blues”, een sterk en vooral mooi gezongen slow-blues nummer. Een nummer met veel emotionele lading en diepgang. Mooi is ook het latin-achtige “Wintertime Blues”. Anders dan de titel doet vermoeden heeft deze zonnige song een heerlijk ritme. De blazersectie komt hier uitstekend tot zijn recht en het fantastische gitaarwerk van Harold, dat een hoog Santana gehalte heeft is erg goed. Voortreffelijk is de van Harry Muskee afkomstige cover “Windows Of My Eyes” geworden, dat begint met een schitterende piano intro. De zang is rustig en het gitaar, bas, drum en harmonicawerk ingetogen. Zo ook de ballad “Sometimes” waarin de warme vocalen van Mariëlla volledig tot hun recht komen. De laatste cover is een werkstukje van Eelco Geling “House On The Hill”. Muzikaal zit het goed in elkaar. Uitstekend gitaarwerk van Harold en de uiterst subtiele bluesharp van Michel. De CD eindigt met de bonustrack “After Hours”, een fraai en relaxed jazzy instrumentaal nummer.

We kunnen niet anders stellen dan dat Mariëlla Tirotto & the Blues Federation een dijk van een CD hebben afgeleverd. Het is gewoon een heel goed debuut en de band heeft hiermee een onwijs grote prestatie geleverd en we zij er van overtuigd dat velen dat met ons vinden.

 Babs van Geffen ( Bluesrockpagina )