Toppers doen zich gelden op 'An Evening With The Blues'
Zaterdag 21 maart 2009, Wil Wijnhoven (www.bluesbreeker.nl)
De 19e editie van het Tielse festival ‘An Evening With The
Blues’ is net zoals voorgaande jaren druk bezocht door vele
bluesliefhebbers uit het hele land. En net zoals op de Southern Blues
Night in Heerlen staan hier ook weer grote toppers op het podium die
gecompleteerd worden door enkele befaamde Nederlandse bands.
Zaterdagavond 21 maart staan in de Agnietenhof op drie podia in totaal
negen formaties geprogrammeert.
Enkele van deze toppers heb ik vrijdag al kunnen bewonderen. Waarbij
Chick Rodgers, de frêle dame, die samen met Robbert Fossen en The
Southside Bluesrevue, er ook nu weer bovenuit steekt. Wat heeft deze
dame een schitterende stem. Een dergelijk kleine slanke vrouw met een
dijk van een stem, grandioos. Ik kan niets anders zeggen. Haar
uitvoering van Aretha Franklin’s ‘Respect’ is
schitterend. De muziekstijl is een mix van blues, soul en gospel
waarbij Robert Fossen zijn donkere stem voor de blues er aan toevoegt
en Melvia ‘Chick’ Rodgers veel meer in de soul en gospel
zit. Een prima combinatie zoals gebleken in Heerlen en vandaag nog maar
weer eens terdege wordt onderstreept.
Op het kleine podium in het ‘Café’ opent de
Leerdamse formatie The Motel Kingz het festival. Daarbij hebben zij
niemand minder dan ‘Tee’, de Belgische gitaarvirtuoos, in
hun midden. En dit is een absolute verrijking van de band. Met stevige
en traditionele blues, denk aan The Red Devils, James Harman en Junior
Watson zet deze band een superbeste set neer. Het moet ook gezegd zijn
dat deze band in Nederland een grote naam heeft opgebouwd als live-act.
En dat wordt hier dubbel en dwars bewezen.
En zoals het bij alle theaterfestivals betaamd is het ook nu weer
kiezen en rennen van het ene podium naar het andere podium. Want ik wil
ook weer iets meekrijgen van Bryan Lee & The Blues Power Band die
in de Batauwe zaal het festival opent. Ook hem kun je onder het rijtje
scharen van de betere bluesgitaristen. Het bewijs heeft hij nog eens
geleverd op zijn cd “Katrina Was Her Name” die door Duke
Robillard werd geproduceerd. Zijn sound neigt naar de Chicago stijl en
is geïnspireerd door mannen als BB King en Albert King. Bryan Lee
is een uitstekende gitarist die niet houdt van technische uitspattingen
op gitaar. Hij speelt gitaar zoals het hoort of in ieder geval zoals
hij denkt dat het hoort, strak en gedegen.
Na zijn optreden verzorgt The Electrophonics een spetterend optreden op
deze plek. Naast het optreden van Chick Rodgers ook een van de
hoogtepunten van deze avond. Stephan Hermsen zorgt met zijn mannen
altijd voor een energiek concert dat bij het publiek blijft hangen. Het
swingt, jumped en maakt indruk. De vraag bij mij rijst dan altijd welk
optreden van hen is het beste? Daar heb ik dan altijd een eenvoudig
antwoordt op… het laatste. De jongens zijn bezig met de opnames
voor een nieuwe cd en hebben in hun set zowel ouder als ook nieuw werk
opgenomen. Daarbij word natuurlijk het coverwerk niet vergeten. Maar
hun eigen werk is zeer goed en kan in hun muziekstijl de toets met de
top zondermeer aan.
Ondertussen heeft op het podium in zaal De Rabot, Sugar Blue zijn best
gedaan om op de bluesharp het aanwezige publiek te vermaken met nogal
pittig werk. Het is een ware technicus op dit instrument voeg je
daarbij zijn stem en zijn begeleidingsband, dan heb je ook hier een
topper op het podium staan. Als je hem nooit hebt gezien of gehoord is
het fenomenaal wat je voorgeschoteld krijgt. Maar na een goed drie
kwartier spelen wil ik toch iets anders horen. Hoewel ik zijn
uitvoering van ‘Hoochie Coochie’ en ‘Messin With A
Kid’ wel klasse vind.
Ik besluit terug te gaan naar het ´Café´ waar
Mariëlla Tirotto & The Blues Federation de blues speelt. Blues
met een vleugje jazz wordt door het publiek zeer gewaardeerd want het
is er druk, zelfs op de trappen zit men om maar niets te missen van
deze band. Verleden jaar hebben ze hun eerste cd uitgebracht die door
de pers goed is ontvangen. Hiervan worden enkele nummers gespeeld die
dan ook worden afgewisseld met hun zeer sterke uitvoering van
‘Window Of My Eyes’ en enkele andere covers van genormeerde
bluesartiesten. De band speelt een goede en gedegen set die er mag
zijn.
Het laatste optreden in De Rabot zaal is weggelegd voor gitaarbeul Joe
Louis Walker, waarbij ik vandaag het idee heb dat hij beter in zijn vel
zit dan gisteravond in Heerlen. Ook hij wordt gerekend tot de groep
technisch zeer begaafde gitaristen daarbij heeft hij zijn eigen
herkenbare sound ontwikkeld. Het mooie van dit optreden is ongetwijfeld
het uitdagende gitaarspel van Joe Louis Walker en Linwood Taylor. Ze
dagen elkaar uit op het podium. Dit zorgt ervoor dat er stevig
gesoleerd wordt en wij genieten kunnen van opzwepende en
langtrekkende gitaarpartijen.
Buitenbeentje qua muziekstijl in Tiel is ongetwijfeld de Nederlands
Belgische formatie The Wieners. Zij spelen voornamelijk rock ’n
roll en rockabilly waarbij de samenzang je onmiddellijk doet denken aan
de vijftiger en zestiger jaren. We herkennen dan ook Buddy Holly, Eddie
Cochran en een Johnny Cash. Hiervan speelt de band ook enkele nummers
die ik persoonlijk wat matjes vindt klinken. Het pittige ruige van een
Eddie Cochran en het warme gevoel dat Buddy Holly uitstraalt mis ik
daarbij. Maar voor de liefhebbers is dit een lust voor het oor.
An Evening With The Blues kan met een gerust hart als geslaagd de
boeken in. Het is nu afwachten wat de 20e en jubileumeditie in 2010 ons
gaat brengen. Aan het publiek zal het zeker niet liggen want net zoals
dit jaar verwacht ik ook dat ze massaal de editie van 2010 bezoeken.